Υγεία

Show_synenteuksi_forweb
Υγεία

Χριστίνα Σάγκα: «Για χάρη του ασθενούς, όλοι πρέπει να συνεργαστούμε»

της Νεκταρίας Καρακώστα

Θεμελιώθηκε από τον Γερμανό γιατρό Σαμουήλ Χάνεμαν και αποτελεί σύνθεση των λέξεων «όμοιος» και «πάθος». Πού μπορεί να βοηθήσει η Ομοιοπαθητική και σε τι διαφέρει από την Κλασική Ιατρική; Η Ομοιοπαθητικός Ιατρός, Μέλος της Ελληνικής Ομοιοπαθητικής Εταιρείας κ. Χριστίνα Σάγκα, γίνεται η ξεναγός μας σε ένα ταξίδι στον κόσμο της Ομοιοπαθητικής.

Μπορείτε να μας περιγράψετε τις βασικές αρχές της Ομοιοπαθητικής;
Βασική αρχή της Ομοιοπαθητικής είναι το SIMILIA SIMILIBUS CURENTUR, που σημαίνει ότι θεραπεύουμε το όμοιο με το όμοιό του. Ο πρώτος που αναφέρθηκε σε αυτή την ιδέα ήταν ο Ιπποκράτης. Μερικές ακόμη βασικές αρχές που συμπληρώνουν το νόμο των ομοίων είναι:

• Δεν υπάρχουν ασθένειες, αλλά μόνο ασθενείς.
• Το φάρμακο πρέπει να ταιριάζει με όλα τα συμπτώματα του ασθενή και όχι μόνο με τη νόσο.
• Η αναγκαία ποσότητα φαρμάκου με την οποία θα επιτευχθεί η θεραπεία είναι απειροελάχιστη, εφόσον βεβαίως έχουμε επιλέξει το σωστό φάρμακο.
• Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, εξαφανίζονται τα συμπτώματα με την αντίστροφη φορά από αυτή που εμφανίστηκαν.
• Στην Ομοιοπαθητική, το φάρμακο είναι προσωπικό και κάθε ασθενής αντιμετωπίζεται σαν ιδιαίτερη οντότητα που δε μοιάζει με καμιά άλλη - επομένως οι πορείες όλων διαφέρουν.

Ποιες καταστάσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με την Ομοιοπαθητική;
Ο κατάλογος των παθήσεων που μπορούν να αντιμετωπισθούν με την Ομοιοπαθητική είναι πραγματικά μεγάλος και άπτεται πολλών ειδικοτήτων της Ιατρικής. Θα αναφέρουμε ενδεικτικά μερικές από αυτές: κεφαλαλγίες, ημικρανίες, ίλιγγοι, αγχώδεις και φοβικές νευρώσεις, κρίσεις πανικού, νευραλγία τριδύμου, έρπης ζωστήρ, οσφυαλγίες, ισχιαλγίες, παθήσεις του πεπτικού (γαστρίτιδες, κολίτιδες, έλκη, ευερέθιστο έντερο), ωτορινολαρυγγολογικές παθήσεις (ωτίτιδες, ιγμορίτιδες, αλλεργικές ρινίτιδες), γυναικολογικές παθήσεις (μαστίτιδες, ενδομητρίωση, κύστεις ωοθηκών, προεμμηνορυσιακό σύνδρομο, μετεμμηνοπαυσιακό σύνδρομο), ουρολογικές παθήσεις (προστατίτιδες, κυστίτιδες), ρευματολογικές παθήσεις, σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, δερματολογικές παθήσεις (ακμή, τριχόπτωση). Τα παραπάνω είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι των δυνατοτήτων της Ομοιοπαθητικής ως θεραπευτικού συστήματος.

Μπορεί η Ομοιοπαθητική Ιατρική να αποκαταστήσει πλήρως την κλονισμένη υγεία ενός ασθενούς;
Φυσικά και μπορεί να αποκαταστήσει την κλονισμένη υγεία ενός ανθρώπου. Το πόσο θα μπορέσει να βοηθήσει, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, που είναι διαφορετικοί για κάθε ασθενή.
Το πλεονέκτημα της Ομοιοπαθητικής είναι ότι ενισχύεται η άμυνα του ασθενούς ώστε να ξεπεράσει και να καταπολεμήσει τη διαταραχή, ενώ στην κλασική Ιατρική θεωρούμε ότι πρέπει να καταπολεμήσουμε το νοσογόνο παράγοντα. Είναι φανερό ότι με την Ομοιοπαθητική δεν καταπιέζονται τα συμπτώματα, αλλά θεραπεύονται με τρόπο ομαλό και ανώδυνο για τον ασθενή, διότι το φάρμακο συμπορεύεται με τον οργανισμό του, δεν τον πολεμάει (νόμος των ομοίων).

Ποιο είναι το πλεονέκτημα της Ομοιοπαθητικής έναντι των κλασικών ιατρικών μεθόδων;
Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα έχουν λιγότερες παρενέργειες σε σχέση με τα κλασικά φάρμακα. Για παράδειγμα, η κορτιζόνη χρησιμοποιείται για να αντιμετωπισθεί πληθώρα παθήσεων, αλλά με τη μακροχρόνια χρήση της ελλοχεύει ο κίνδυνος εμφάνισης διαβήτη, οστεοπόρωσης, ευπάθειας σε λοιμώξεις λόγω εξασθένησης του ανοσοποιητικού και πολλά ακόμη. Ο καθένας μας έχει εντυπωσιαστεί διαβάζοντας στο φύλλο οδηγιών τις παρενέργειες, ακόμη και για φάρμακα που χρησιμοποιούνται καθημερινά, όπως οι αντιβιώσεις και τα αντιφλεγμονώδη.
Εδώ πρέπει να αναφέρουμε και τη μονιμότητα του αποτελέσματος της Ομοιοπαθητικής, σε σχέση με τις κλασικές θεραπείες. Αν κάποιος υποφέρει από πονοκεφάλους, θα πρέπει να παίρνει καθημερινά για πολλά χρόνια κάποια σκευάσματα, προκειμένου να ανακουφιστεί και να μπορέσει να λειτουργήσει στην καθημερινότητά του. Συνήθως, με την πάροδο του χρόνου θα παίρνει όλο και περισσότερα με φτωχότερο αποτέλεσμα και ας μην ξεχνάμε και την τοξικότητα. Αυτό δεν ισχύει για την Ομοιοπαθητική, όπου το ευεργετικό αποτέλεσμα παραμένει και μετά το τέλος της θεραπείας.
Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι απολύτως ασφαλή για τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, τα βρέφη, τους ηλικιωμένους, τις εγκύους, τα άτομα με επιβαρυμένη υγεία από διάφορες παθήσεις. Δεν εμφανίζουν αλληλεπιδράσεις και δεν επηρεάζουν τη δράση άλλων φαρμάκων, σε αντίθεση με τα συνθετικά φάρμακα.
Ένα ακόμη πλεονέκτημα της Ομοιοπαθητικής είναι και το χαμηλό κόστος της θεραπείας. Στην Ομοιοπαθητική, τόσο οι επισκέψεις όσο και τα φάρμακα κοστίζουν σημαντικά λιγότερο από τις κλασικές μεθόδους. Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι το κόστος των ομοιοπαθητικών φαρμάκων για ένα μήνα είναι περίπου 12-15 ευρώ.

Σε ποιες καταστάσεις έχουμε τα καλύτερα αποτελέσματα;
Η Ομοιοπαθητική διαθέτει πληρέστερο και αποτελεσματικότερο οπλοστάσιο θεραπείας και είναι αποτελεσματική εκεί όπου η κλασική Ιατρική δεν έχει τρόπο αντιμετώπισης, π.χ. στις υποτροπιάζουσες λοιμώξεις, για τις οποίες αν και έχει χορηγηθεί πληθώρα αντιβιοτικών δεν έχει επιτευχθεί θεραπεία.
Όσο καλύτερη είναι η κατάσταση του αμυντικού μηχανισμού του ασθενούς, τόσο καλύτερα είναι τα αποτελέσματα που επιτυγχάνονται. Αυτό έχει να κάνει με τις θεραπείες που έχει λάβει κατά καιρούς ο ασθενής, δηλαδή πόσο μακροχρόνιες και καταπιεστικές ήταν, από το βάθος της παθολογίας και την έκτασή της, από την κληρονομικότητα και τον τρόπο ζωής.
Φυσικά, όσο πιο γρήγορα κανείς ξεκινήσει τη θεραπεία του και όσο πιο συνεργάσιμος είναι, τόσο το καλύτερο.

Γιατί σε κάποιους ασθενείς αποδίδει ενώ σε άλλους όχι;
Ο πρώτος λόγος είναι η δύναμη του αμυντικού μηχανισμού. Όσο μεγαλύτερη είναι, τόσο το καλύτερο.
Ο δεύτερος λόγος είναι η περιορισμένη ικανότητα ελεύθερης έκφρασης μέσα στη ζωή. Αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να εκφραστεί και να δημιουργήσει, έχει φτωχή πρόγνωση. Ταπεινοί, χαρούμενοι και απλοί άνθρωποι, με μεγαλύτερη δημιουργικότητα και έκφραση, έχουν συνήθως πολύ καλύτερα αποτελέσματα.
Ο τρίτος λόγος έχει να κάνει με το κέντρο βάρους των συμπτωμάτων. Όσο πιο βαθιά έχει προχωρήσει η ασθένεια στο ψυχοδιανοητικό επίπεδο, τόσο πιο δύσκολη ή και αδύνατη είναι η θεραπεία της.
Ο τέταρτος λόγος είναι ο βαθμός της ευαισθησίας του ατόμου στις αλλαγές του περιβάλλοντος. Όσο πιο ευαίσθητο είναι το άτομο στις αλλαγές, τόσο πιο δύσκολη είναι η θεραπεία.
Τέλος, παίζει ρόλο το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό του ασθενούς. Ασθενείς στους οποίους υπάρχει επιβαρυμένο ιστορικό και έχουν ακολουθήσει μακροχρόνιες και καταπιεστικές θεραπείες, είναι πιθανό να παρουσιάσουν προβλήματα κατά τη διάρκεια της αγωγής. Επίσης, και η κληρονομικότητα είναι σημαντικός δείκτης πρόγνωσης.

Πώς επιλέγεται το κατάλληλο φάρμακο για τον κάθε ασθενή;
Επιλέγεται έπειτα από μια εκτεταμένη συνέντευξη, όπου εξετάζονται όλα τα συμπτώματα που αναφέρει ο ασθενής, είτε προέρχονται από το σωματικό, είτε από το συναισθηματικό ή το νοητικό επίπεδο. Ο γιατρός σημειώνει προσεκτικά όλους τους παράγοντες που επιδεινώνουν ή ανακουφίζουν τα συμπτώματα. Επίσης, καταγράφεται όλο το προηγούμενο ατομικό ιστορικό του ασθενούς, δηλαδή παθήσεις που προϋπήρξαν και πώς αντιμετωπίσθηκαν, αν παίρνει φάρμακα και ποια είναι αυτά, τι εργαστηριακός και απεικονιστικός έλεγχος έχει γίνει και ποια ήταν τα αποτελέσματά του, αν έχει κάνει χειρουργικές επεμβάσεις και ποιες. Σημαντικό είναι και το οικογενειακό ιστορικό για να δούμε τις προδιαθέσεις για νοσήματα που υπάρχουν με βάση την κληρονομικότητα. Επίσης, λαμβάνονται υπόψη συνήθειες όπως το κάπνισμα και το αλκοόλ, και οι αντιδράσεις του ασθενούς σε μεταβολές του περιβάλλοντος.

Τα συμπληρώματα, ανθοϊάματα κ.ο.κ. μπορούν να βοηθήσουν;
Μπορούν να δράσουν συμπληρωματικά και ανακουφιστικά, αλλά μετά από αξιολόγηση του ομοιοπαθητικού ιατρού, ώστε να μην παρεμβληθούν και διαστρεβλώσουν την κλινική εικόνα του ασθενούς.
Είναι γνωστό ότι στη σύγχρονη εποχή, η διατροφή μας είναι φτωχή σε θρεπτικά συστατικά, είτε γιατί ακολουθούμε λάθος διατροφή, είτε γιατί οι μέθοδοι καλλιέργειας έχουν στερήσει από την τροφή μας πολλά συστατικά, είτε και τα δύο μαζί.
Όταν έχουμε να κάνουμε λοιπόν με οργανισμούς καταπονημένους από ασθένειες, χορηγούμε συμπληρώματα για να βοηθήσουμε στη γρηγορότερη και καλύτερη ανάρρωσή τους.

Υπάρχει διαμάχη μεταξύ ομοιοπαθητικών και κλασικής Ιατρικής; Γιατί; Σε τι διαφέρουν;
Ναι, και οφείλεται κυρίως στην κακή πληροφόρηση που υπάρχει στους κόλπους της κλασικής Ιατρικής σχετικά με τη φύση και τις δυνατότητες της Ομοιοπαθητικής. Μόνο ένας τυφλός δεν θα μπορέσει να δει τα οφέλη της Ομοιοπαθητικής και τις δυνατότητές της, όταν τη γνωρίσει καλά. Το ίδιο και ένας κακά πληροφορημένος και προκατειλημμένος.
Πρέπει όλοι να κατανοήσουμε ότι η Ιατρική είναι ΜΙΑ, όποιο θεραπευτικό σύστημα και αν ακολουθούμε, ο δε σκοπός του γιατρού είναι να θεραπεύσει τον ασθενή του, όπως ορκίστηκε να κάνει. Ο γιατρός είναι υπηρέτης του ασθενούς και όχι των θεραπευτικών μεθόδων και των φαρμακευτικών εταιρειών. Η διαφορά είναι στον τρόπο αντιμετώπισης του ασθενούς και της ασθένειας που στην Ομοιοπαθητική είναι εξατομικευμένη, ενώ στην κλασική Ιατρική μιλάμε για ένα μαζικοποιημένο σύστημα αντιμετώπισης.

Τι έχει να κερδίσει και τι να χάσει η Κλασική Ιατρική κατά τη συνεργασία της με την Ομοιοπαθητική Ιατρική;
Από τη συνεργασία κανείς δεν βγαίνει χαμένος. Πάντοτε η συνεργασία αποδίδει καρπούς. Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε τον βασικό μας στόχο, που είναι η αποκατάσταση της υγείας του ασθενούς, με τον λιγότερο δυνατό πόνο και κόπο. Για χάρη του ασθενούς, όλοι πρέπει να συνεργαστούμε.

Ποιος είναι ο ρόλος της Ομοιοπαθητικής στην πρόληψη;
Η Ομοιοπαθητική έχει εξέχουσα θέση στην πρόληψη, γιατί είναι σε θέση να αναγνωρίσει τα λειτουργικά συμπτώματα που έχει μια ασθένεια πριν εμφανιστεί και μπορεί να επαναφέρει την ισορροπία πριν εμφανισθούν παθολογοανατομικές βλάβες, οι οποίες είναι πολύ δύσκολο ή και αδύνατο να αναταχθούν.

Μπορεί κάποιος να ξεκινήσει Ομοιοπαθητική ακόμη κι αν δεν πάσχει από κάτι συγκεκριμένο;
Βέβαια. Κάθε οργανισμός έχει τις ευαισθησίες του και την προδιάθεσή του να εκδηλώσει κάποιες παθήσεις. Με τη μελέτη του ιστορικού του ασθενούς, ο ομοιοπαθητικός γιατρός είναι σε θέση να προσδιορίσει αυτά τα σημεία και να τον βοηθήσει χορηγώντας το κατάλληλο ιδιοσυγκρασιακό φάρμακο. Το φάρμακο θα δυναμώσει τον οργανισμό και έτσι θα αποτραπεί η εκδήλωση παθήσεων. Αυτό κάνουν πολλές φορές και γονείς που πάνε το παιδάκι τους στον ομοιοπαθητικό γιατρό πριν αυτό πάει στον παιδικό σταθμό, γιατί ξέρουν πόσο συχνά αρρωσταίνουν τα παιδάκια μετά από αυτό το γεγονός. Η ενδυνάμωση του οργανισμού και η πρόληψη της παθολογίας είναι ότι καλύτερο μπορεί να προσφέρει κάποιος στον εαυτό του και στο παιδί του.
Η ομοιοπαθητική δρα -ας μου επιτραπεί η έκφραση- σαν γόμα που σβήνει το στρες από τον οργανισμό. Βέβαια, δεν είναι δυνατόν κάποιος να μην αρρωστήσει καθόλου. Με την Ομοιοπαθητική όμως, η νόσος θα είναι ελαφρύτερη και μικρότερης χρονικής διάρκειας. Όσον αφορά στα χρόνια νοσήματα, αυτά μπορεί να μην εμφανιστούν ή να εμφανιστούν σε πολύ μεγαλύτερη ηλικία.

 

 

 

Who is Who

Xριστίνα Σάγκα
Ομοιοπαθητικός Ιατρός